Willem is een weerwolf. - Landvreugd, Hermine, ....-; Meijer, Victor, ....- (Den Bosch : Malmberg, 2002)
Recensie: Willem beeldt zich in dat hij een vliegende weerwolf is, om voor zichzelf te kunnen bedenken wat hij allemaal mag, kan en durft. Dat is nodig, want Willem wordt dagelijks met allerlei angsten en grillen van andere mensen geconfronteerd. De mensen rondom hem zijn zijn moeder, bij wie hij woont, en zijn vader en diens vriendin Sherida, bij wie Willems broer Mick woont. Mick en Willem brengen een (verplicht) bezoek aan 'De Bes', zoals zij de grootmoeder van hun mama noemen. Daar weten ze zich snel buiten te werken. Daarop kiezen ze in de kelder van het tehuis een rolstoel uit en trekken er op uit. Even lijkt het mis te gaan als het wiel van de rolstoel in een tramspoor terechtkomt, maar gelukkig kunnen ze de stoel terug afleveren en komt niemand iets te weten. Mama ontdekt wel de opgezette eend die de broertjes uit het tehuis hebben meegepikt voor hun dierenverzameling, en die gaat zonder pardon terug... Deze scne typeert het verhaal, dat een opeenvolging is van de lotgevallen
En het kattenkwaad van de twee broers en de staartjes van die lotgevallen (zo belandt Mick op een dag in het ziekenhuis met een hersenschudding ten gevolge van een paar rondjes in een droogtrommel). Bovendien leert de lezer al op de eerste bladzijden de personages kennen: Willem, de kleine jongen van wie je niet te weten komt hoe oud hij precies is en of hem iets scheelt of niet. Wel leer je Willems gevoelens en zijn hang naar geborgenheid heel goed kennen. Broer Mick, een echte held in Willems ogen, biedt hem die geborgenheid, maar sleept zijn kleine broer ook mee in de streken die hij o.m. uithaalt om indruk te maken op een meisje. Mick is een echte puber, die zijn ouders heel wat kopzorgen bezorgt. De ouders, drie in dit geval, blijven veel vager; ze worden in twee kampen opgesplitst vanuit het perspectief van Willem: strenge mama, bij wie alles in orde en regelmaat verloopt, en dichter papa, die het zich allemaal niet zo aantrekt en geflankeerd wordt door de extraverte, lieve Sherida.
De achterflap typeert dit eerste jeugdboek van Hermine Landvreugd als lachwekkend en ontroerend tegelijk, en dat is het ook. Lachwekkend om al die streken en de laconieke manier van denken van Willem, ontroerend omdat je toch weet en voelt dat het niet allemaal koek en ei is. De auteur typeert de personages op een sympathieke manier en wekt medegevoel op. In combinatie met de levendige stijl levert dit een fijn boek op. Vanaf negen jaar. [Marleen Colpin]
Leeftijd: 9+
Keywords: Broers en zussen