Werken met de SWOT-analyse : een handreiking voor een betere beleidsplanning. - Vermeylen, Simonne, ....- (Brussel : Politeia, 2004)
Beleidsverantwoordelijken - kaderleden, consultanten, politici - zijn natuurlijkerwijze genteresseerd in de vraag hoe het ontwikkelingsproces van het beleid verbeterd kan worden.Een waaier van benaderingen is hiervan het resultaat, de een al wat populairder dan de andere. We denken hierbij spontaan aan beleidsplanning, SWOT, missie en visie-ontwikkeling, of kwaliteitszorg.Talrijke beleidsinitiatieven ontstaan buiten het formele kader van een planningsproces. Bestuursakkoorden, beleidsnota's, projecten allerhande en losse initiatieven van medewerkers vormen alle een waardevolle aanzet voor een beleidsplan. Hoewel beleid dus niet altijd het resultaat is van een doordacht overlegproces, bestaat er toch een toenemende consensus over het nut, ja zelfs over de noodzaak van een geformaliseerde planning. Bijna op automatische piloot worden hierbij een aantal werkwijzen aangeprezen waarvan men aanneemt dat ze leiden naar een betere besluitvorming.Een van de meest bekende en vaakst beoefende is
De SWOT-analyse (een minder gebruikte term is TOWS). De SWOT (strengths, weaknesses, opportunities, threats) -analyse combineert op een overzichtelijke wijze de intern en extern strategisch belangrijke factoren. Het gebruik is wijd verspreid en is de toepassing van een bedrieglijke eenvoud. Inderdaad, het benoemen van de sterke en zwakke punten, van kansen en bedreigingen gaat vaak de mist in door een gebrek aan voorbereiding, de frequente verwarring tussen de termen en de hoeveelheid algemene informatie.Deze pocket plaatst de SWOT in zijn juiste kader - dit van de beleidsplanning - en reikt handvatten aan om het proces efficint en effectief te laten verlopen. Het uiteindelijke doel is te komen tot een gerichte vertaling naar, en besluitvorming over strategische alternatieven.De methode wordt gebruikt binnen de strategische planning, die samen met de visie en missieontwikkeling behoort tot de top drie van de best gekende strategische denkmodellen (Rigby, 2003). Volgens deze studie (weliswaar
Bij profitbedrijven) is de tevredenheid over de methode ook vrij hoog.Werkt de quasi nonchalante benadering en leidt ze naar een optimaal proces? Indien ja, onder welke voorwaarden? Indien neen, hoe kunnen we problemen met deze methode vermijden?
Keywords: Beleidsvorming; Strategisch management