Grote Toren, Kleine Toren. - Hol, Coby, 1943-2012 (Wielsbeke : De Eenhoorn, 2005)
Grote Toren en Kleine Toren wonen op een burcht tussen de heuvels. Het is er veel te rustig, vinden ze. Ze willen wel eens wat anders en gaan op reis naar de grote stad. Maar dat valt ze tegen. Wat een herrie! Grote Toren en Kleine Toren, twee torens van een burcht, willen naar de grote stad omdat ze het tussen de heuvels zo rustig vinden. Ze pakken de trein en staan al snel midden tussen de wolkenkrabbers. De drukte van de stad is de torens echter snel te veel. Samen met vier wolkenkrabbers die het platteland wel eens willen zien, gaan ze met de trein terug naar de burcht. De stilte verveelt de wolkenkrabbers echter en zij gaan weer terug naar de drukke stad. Het verhaal zelf is gauw verteld, de dieper liggende gedachte kan een aardig gesprek met jonge kinderen opleveren. Vroeger leken de verschillen tussen de dorp en de stad groter, de makkelijke en snelle overbrugging maakt afstanden vandaag de dag kleiner. Of dit echt zo is? Dit prentenboek kan de aanzet zijn om eens na te denken en
Te praten over verschillen tussen dorps- en stadskinderen, tussen kinderen onderling en zelfs tussen culturen. Prentenboek deels gemaakt in collagetechniek. De randen zijn met dik zwart aangezet; hier en daar schijnen letters van het gebruikte papier door de kleur heen. Het gebruikte gemleerde papier is nogal mat en grijzig van kleur en geeft het prentenboek helaas een saaie uitstraling. De twee torens in kwestie horen bij een oude burcht. De kleine toren, die er eerder uitziet als een krantenkiosk dan een middeleeuwse toren, wil eens iets anders zien. Samen nemen ze de trein naar de stad. Ze worden er vriendelijk ontvangen door de wolkenkrabbers maar ze schrikken van het vele lawaai en verkeer en willen na n nachtje al terug naar hun rustige burcht. Vier wolkenkrabbers vergezellen hen, maar ook voor hen geldt dat ze niet kunnen aarden in een andere omgeving. Oost west thuis best, het is een bekend thema in de kinderliteratuur. Het eenvoudige verhaal van dit prentenboek bestaat vooral
Uit dialogen. Het verrast nergens en bevat enkele afgezaagde elementen zoals het vriendelijke treintje. De illustraties zijn beter. Hol beperkt zich niet uitsluitend tot papiercollages, zoals ze dat in haar eerdere prentenboeken wel doet. Ze verwerkt nog krantensnippers (opvallend vaak met het Divangari schrift) en verschillende soorten papier, maar tekent, met dikke zwarte lijn, nu ook figuren (gebouwen, auto's) en contouren (landschappen). De combinatie levert enkele mooie prenten op, vooral de stadsgezichten met de haven en de wolkenkrabbers. Ze introduceert ook een soort directheid in het beeld die kinderen onmiddellijk zal aanspreken (bv. die gebouwen met lachende gezichten en armen), maar ook het potische van haar eerdere werk ontbeert.
Leeftijd: 3+
Keywords: Biotopen -- Steden; Heimwee; Platteland; Wonen