Ik beken : plegers van zedenfeiten geportretteerd. - Vanhoeck, Kris, ....- (Antwerpen : Vrijdag, 2012)
Gelukkig luistert de samenleving eindelijk naar de slachtoffers van seksueel misbruik en hun familieleden. Maar het is ook belangrijk dat we de plegers van de zedefeiten niet uit het oog verliezen. Zijn het de monsters zoals ze vaak worden afgeschilderd? Hervallen ze een voor een? Praten ze allemaal hun misbruik goed of hebben ze genuanceerde meningen? We weten het niet. Hun spreken wordt op voorhand als onbelangrijk of immoreel van tafel geveegd. Ik beken laat plegers aan het woord. Doodgewone verhalen, die in de realiteit vaker voorkomen dan gedacht. 26 zedendelinquenten, een voor elke letter van het alfabet, laten hun stem horen en geven hun visie op de feiten en de oorzaken, op de ernst ervan en op de mogelijkheden van herstel. Ruim twintig korte portretten ven plegers van zedendelicten. Elk portret wordt gevolgd door een theoretische beschouwing. Het zijn plegers in alle soorten en maten: vier vrouwen, hoger opgeleiden, sommigen met spijt, anderen verongelijkt. Dat zoveel verschillende plegers aan het woord komen, is een verdienste van dit boek: het geeft een mooi doorkijkje in de belevingswereld van plegers. Sommige plegers wisselen van perspectief: van slachtoffer naar dader. In de meeste verhalen komt dat element terug. Het maakt de verhalen herkenbaar en de plegers komen daardoor 'dichterbij'. Diepgang in de achtergronden (het waarom) ontbreekt hier en daar. De theoretische beschouwingen achter elk portret zijn soms interessant, maar doen af en toe ook wat geforceerd aan. Wel maakt deze opzet het boek geschikt voor een breed publiek: het is gemakkelijk alleen de portretten te lezen en de theorie over te slaan. Jammer dat hier en daar de namen van plegers door elkaar worden gehaald. De schrijver is psycholoog/psychotherapeut en werkt al vele jaren in een centrum voor daderhulp aan seksuele delinquenten.
Keywords: Seksueel geweld