Kleine aap's grote plascircus. - Veldkamp, Tjibbe Anne, ....-; de Boer, Kees, ....- (Tielt : Lannoo, 2007)
'Ik kan het beste plassen van iedereen,' zei Kleine Aap, 'ik denk dat ik een circus begin.' Elke dag treedt Kleine Aap op in zijn Grote Plascircus. Apelien mag er alleen een beetje bijstaan. Dat vindt ze maar niks! Met een wel héél knappe truc laat zij zien, dat zij ook in het Plascircus thuishoort... Kleine Aap vindt van zichzelf dat hij het beste kan plassen van iedereen. Hij vertelt Apelien dat hij een circus zal beginnen. Zij mag helpen door er een beetje bij te staan. En jawel, Kleine Aap amuseert zichzelf en de andere dieren kostelijk. Apelien vindt het maar niets. Ze vraagt Kleine Aap of hij haar piemeltje al eens heeft gezien. Tot zijn verbijstering ontdekt hij dat haar piemeltje weg is. Meteen gaat hij op zoek: in de bek van pelikaan, onder de poot van olifant, in de buidel van kangoeroe. Dan gilt Apelien dat ze hem gefopt heeft. En ze laat meteen zien dat ook zij in het Plascircus thuishoort. Van op een stoel op een tafel plast ze keurig in de pot. "Zonder piemeltje! Riepen alle dieren. Dat is knap!". Voortaan treden ze samen op. Met dit prentenboek sneuvelt nog maar eens een taboe. De gele stralen klateren vrolijk door de lucht, al krijg je het plassende piemeltje niet te zien. De tekst is tot het uiterste beperkt, waardoor de illustraties alle ruimte krijgen om het verhaal mee te 'vertellen'. Dat doet Kees de Boer met veel verve en humor. Apelien beeldt hij af als een soort Pippi Langkous, met rechtopstaande, rode staartjes in het haar. Op de prenten vallen leuke details te ontdekken, zoals het bootje in het waterreservoir van het toilet of het breiende schaap in het publiek. Maar het leukst zijn de expressieve apensnoeten bij de plasnummers.
Leeftijd: 3+
Keywords: Apen; Lichaam; Circussen; Sekseverschillen