Gesprek als grenservaring : een portret van filosoferen met kinderen als pedagogisch project. - Vansieleghem, Nancy, 1969- (Leuven : Acco, 2010)
Aan de basis van deze tekst ligt een filosofische ervaring. De ervaring van een onbehagen met de wijze waarop er vandaag gedacht en gesproken wordt over onderwijs en opvoeding, die zich ook uitdrukt in een welbepaalde opvatting en belangstelling voor filosoferen met kinderen (FmK). Als antwoord op deze ervaring is deze tekst een poging om los te komen van die opvatting en van die wijze van denken en spreken. Daarom is het geen analyse van FmK. Het is een portret dat toelaat de mogelijkheidsvoorwaarden waaronder FmK kan verschijnen in het licht te stellen. Zo opent het de mogelijkheid om een contrast te belichten tussen een vorm van FmK die het kind uitnodigt zichzelf op het spel te zetten en een vorm die ervoor zorgt dat niet buiten de regels van het spel kan worden getreden. Dit boek uit de reeks 'Educatieve ideeën: wereldse gebaren' plaatst vraagtekens bij het feit dat het onderwijs vanzelfsprekend een instantie zou moeten zijn die leerlingen met behulp van filosoferen met kinderen ertoe brengt om zelfstandig een levenstraject uit te stippelen. Het eerste hoofdstuk bekijkt de recente belangstelling voor filosoferen met kinderen en de instrumenten die hiervoor in de Nederlandstalige context gebruikt worden. De auteur verduidelijkt hoe noties als intersubjectiviteit, ontmoeting, dialoog en levenskunst het discours rond filosoferen met kinderen beheersen. Het tweede deel focust op het actuele onderwijslandschap waarin de school beschouwd wordt als een professionele leergemeenschap. De auteur beschrijft de voorwaarden waarin het mogelijk is om filosoferen met kinderen als pedagogisch project op te vatten. Instrumenten, technieken en procedures worden kritisch gewogen. Dit boek leert je kijken onder de oppervlakte van de vanzelfsprekendheden. Het zal vooral leerkrachten, opleiders of beleidsmensen uit het onderwijs boeien.
Keywords: Filosofie -- Kinderen