Chavs : De demonisering van de Britse arbeidersklasse - Jones, Owen Peter, 1984-; Williams, Nigel, 1948-; Braam, Charles, ....- (Berchem : EPO, 2013)
'Marginalen'? 'Johnny's & Marina's'? 'Schoffies'? 'Tuig'? Zeker, het Nederlands is een rijke taal. Maar toch net niet rijk genoeg om de titel van hét Britse politieke boek van 2011 te vertalen. Want chavs, dat is de modeterm waarmee een elite van Oxfordgegradueerden ugly proles, lelijke proleten, aanduidt. Lomp, slonzig, waarschijnlijk dronken en soms gewelddadig: dan beland je snel bij Vicky Pollard uit Little Britain. Er zijn zelfs al reisbureaus die chavfree holidays aanbieden! Van het zout naar de modder der aarde: hoe is het zover kunnen komen? Het antwoord van Owen Jones is onthutsend: de Britse regeringen maken zélf dankbaar gebruik van de karikatuur van de chavs om het niet over sociale en economische achterstelling en steeds verder groeiende ongelijkheid te moeten hebben. The New York Times plaatste Chavs in zijn lijstje van de beste tien non-fictieboeken van het jaar, The Guardian noemde het 'een buitengewoon werk waar de woede van afspat', Peter Mertens prees het aan in zijn Hoe durven ze?. Zoals Nigel Williams in zijn voorwoord schrijft: 'Na het lezen van dit boek kijk je anders naar onze Brave New World.'
'Chavs' ('Council Housed And Violent') gaat over de stelselmatige demonisering door pers en – vooral – regering van de oude blanke arbeidersklasse in Groot-Brittannië sinds de dagen van Thatcher, en de ondergang van de traditionele vakbonden. Werkloze mijnwerkers en staalarbeiders zijn – aldus de Conservatieve Partij, het uit de middenklasse afkomstige journaille en zelfs de Labour-Party sinds Blair en Brown – in aanleg allemaal crimineel, kleden zich als de familie Flodder en ontvangen allemaal onterecht bijstand. Iedereen is bang voor chavs. Weer leuk voor de commercie, want die verdient eraan, bijvoorbeeld aan beveiliging en cursussen zelfverdediging. De auteur – vakbondslobbyist bij het parlement – laat zien hoe het zo gekomen is. En dat werklozen echt niet kunnen gaan werken als er geen werk is. Maar ook wat er gebeuren moet, als Labour uit het zelfgegraven diepe dal wil komen en niet wil dat de arbeidersklasse geen zwaai naar extreem rechts gaat maken. Helder, boeiend, van de invloedrijkste linkse denker in het Verenigd Koninkrijk. Tegenstellingen zijn bij ons minder groot dan in de typisch Britse standensamenleving, maar voor Nederlandse lezers met politieke belangstelling is dit boek eveneens erg interessant.
Keywords: Arbeidersklasse -- Groot-Britannië -- Sociaal leven; Groot-Britannië -- 2000-.