Plasje doen - Jadoul, Emile, ....-; Goeminne, Siska, ....- (Wielsbeke : De Eenhoorn, 2014)
Met Plasje doen! is uitgeverij De Eenhoorn weer op het goede spoor voor wat betreft het uitgeven van het werk van de Belgische illustrator Émile Jadoul. Het oeuvre van deze creatieve Waal wordt slechts mondjesmaat vertaald naar het Nederlands en is versnipperd over verschillende Nederlandstalige uitgevershuizen verkrijgbaar, met een nog te grote onbekendheid van de auteur in onze contreien tot gevolg. Plasje doen! heeft echter alles in zijn mars om een publiekslieveling te worden: innemende personages, een aansprekende setting en een eenvoudige, maar grappige en herkenbare verhaallijn. Die gaat als volgt: pinguïn Leon roept 's nachts steeds zijn ouders wakker. Een versufte mama of papa neemt hem mee naar het toilet en stopt Leon weer in. [lees meer] Soms moet Leon wel twee keer plassen gedurende de nacht. De vermoeidheid van vader en moeder druipt van de prenten af. Met behulp van slechts enkele getekende bolletjes slaagt Jadoul erin duidelijk te maken dat de ouders nog half in dromenland vertoeven. De gevolgen 's morgens smeert hij uit over een dubbele bladzijde: een verdoofd ouderpaar met wallen onder de ogen dat zich zieltogend vastklampt aan een kop koffie en daarbij zichzelf wat zout inschenkt. Zo kan het niet langer blijven duren: mama neemt Leon 's avonds op schoot en nodigt hem uit om, zoals alle grote pinguïns, helemaal zelf naar de wc te gaan. Leon neemt het advies ter harte…
Jadoul weet hoe hij jong en oud kan laten lachen. Leon zet hij schattig, cartoonesk en volledig eigen neer als een zacht en bol getekende, nogal onbeholpen vogel op stokvoetjes, maar het zijn de mimiek en de houding van de ouders die echt boekdelen spreken en naar de hilariteit van het slotbeeld opbouwen. Jadoul zorgt voor een compositie die, geheel in lijn met het eenvoudige verhaal, niet te druk is. Veel heeft hij niet nodig om sfeer en situatie te schetsen: een heldere maan aan een duistere hemel, een iglo met een raampje, een pinguïn onder de lakens met zijn knuffelbeer. De achtergronden zijn doorgaans leeg, het kleurenpalet beperkt zich hoofdzakelijk tot zwart, wit en ijsblauw, op de rode konen en de oranje snavels van de dieren na. De vertaling van Siska Goeminne bevat fijne vondsten (‘Elke nacht, hetzelfde liedje' tegen de Franse versie: ‘Chaque nuit, c'est pareil'), maar loopt af en toe mis. Zo lijkt het me sterk dat Leon wakker wordt en ‘zin' heeft in een plasje doen (wie heeft er ooit zin in een plasje doen?). In het Frans staat er evengoed ‘Il a envie de faire pipi', maar dat lijkt me eerder omwille van het rijm te zijn. Dit niet te na gesproken is Plasje doen! een geslaagd boek, dat zelfredzaamheid op een ludiekere manier in de kijker brengt dan het gebruikelijke aanbod voor jonge kinderen doet. [An-Sofie Bessemans]
Kleine pinguin Leon maakt 's nachts een paar keer zijn mama en papa wakker omdat hij moet plassen. Iedere ochtend zijn papa en mama heel erg moe. Dan vertelt mama hoe grote pinguins dat doen. Prentenboek met humoristische, sober gekleurde illustraties. Vanaf ca. 3 jaar.
Keywords: Toiletbezoek, Zelfredzaamheid; Zindelijk zijn