Brussel : Eurabia. [1] - van Amerongen, Arthur, 1959- (Amsterdam : Atlas, 2008)
Arthur van Amerongen (geb. 1959) studeerde Semitische talen aan de universiteit van Amsterdam en werkte als correspondent in het Midden-Oosten, met Jeruzalem en Beiroet als standplaats. In 2006 won hij samen met Loes de Fauwe de Prijs voor de Nederlandse Dagbladjournalistiek met de serie 'Kasba Amsterdam', over Marokkanen in Amsterdam na de moord op Theo van Gogh. In 2006 verscheen hierover het boek Kasba Holland (Atlas). Deze biografische notities op het achterplat van "Brussel: Eurabia" zijn illustratief voor het voorliggende boek. Vanuit een doelbewuste inlevingsjournalistiek gaat Van Amerongen als een 'undercoverjournalist' eerst naar het islamitische Amsterdam, daarna naar wat volgens hem hetEuropees bolwerk van moslimextremisten is: [lees meer] Brussel. De titel voor dit boek liegt er niet om. De auteur heeft een zwaarbeladen calvinistisch verleden, dat geeft hij grif toe. Anderzijds is hij een soort eeuwige zoeker, zo blijkt uit het getuigenis dat hij in dit boek brengt. Brussel: Eurabia is nl. meer een zoektocht dan een beschrijving, hoewel: de lezer leest bladzijde na bladzijde vooral intrigerend nieuws over de duistere kant van de islam en het aanzetten tot terrorisme. Een jaar lang dook hij onder in dit gevreesde milieu: hij ging wonen in de Brusselse Marollen en schreef zich vervolgens in aan de ultraorthodoxe Khairya-academie in Anderlecht. Hij studeerde er zowaar islamitische theologie. Bijzonder scherp zijn de beschrijvingen over zijn "medestudenten en leraars", bebaarde Marokkaanse jongens en gesluierde meisjes die de ambitie hadden godsdienstonderwijzeres te worden (Van Amerongen weet niet juist hoe dat islamitisch onderwijs in België wettelijk georganiseerd is in officiële onderwijsstructuren). Boeiend zijn de verhalen over lezingen in achterkamertjes en muffe ruimtes met een publiek vol fanatici. De auteur bezoekt zaaltjes van diverse islamitische verenigingen en moskeeën.
In de zomer van 2006 halen de Israëlische bombardementen op Libanon het wereldnieuws. Duizenden woedende moslims gaan in demonstraties de straat op; Van Amerongen neemt eraan deel. Sterker nog, hij vervult alle dagelijkse verplichtingen van de vrome moslim: het vijfmaal per dag bidden (de salat), voorafgegaan door de rituele reiniging (de woedoe). Eten doet hij volgens de halal-voorschriften en alcohol is uiteraard verboden. De weg die hij moest afleggen om een goede moslim te worden lag voor de hand, maar toch geraakte Van Amerongens geweten in conflict met zijn calvinistische opvoeding en dito kijk op de wereld, het leven, het hiernamaals en de ethiek. Zijn boek sluit af met een bijzonder pessimistische terugblik: "Ik was een verbitterd mens geworden, vol haat en frustraties. Ik wilde tot de essentie van de islam doordringen, maar het enige wat het mij had opgeleverd was een afkeer van de Marokkanen. Ik had als een asceet geleefd en honderden boeken over de islam gelezen; ik had jaren in het Midden-Oosten doorgebracht, maar al mijn kennis over de islam was uiteindelijk nutteloze ballast." De stem van zijn moeder, die steeds hoopte dat haar zoon tot inkeer zou komen, galmde na zijn 'experiment' in de Marollen door zijn hoofd: "Hij die God verlaat, heeft smart op smart te vrezen." Met God ? of is het Allah ? valt inderdaad niet te spotten, zo weet Van Amerongen nu. [Frans L. Van den Brande] Copyright (c) Vlabin-VBC2008Bron: http://www.deleeswolf.be
Autobiografisch relaas door de Nederlandse journalist van zijn zoektocht langs streng calvinisme, orthodoxe islam, drugs, alcohol en andere extreme ervaringen.
Keywords: Islam en samenleving ; Islamitisch-fundamentalisme ; Midden-Oosten - Marokkaanse migranten ; Brussel - Islam ; België