Grootouders : wat denken grootouders over het grootouderschap? Beschouwen ze zichzelf als onmisbaar? Of relativeren ze hun rol? - Vrancken, Kaat, 1957- (Leuven : Van Halewyck, 2007)
In dit boek van jeugdauteur en grootmoeder Kaat Vrancken wordt de positieve rol belicht die grootouders kunnen spelen in de opvoeding van jongere generaties. De auteur interviewde daarvoor twintig grootouders tussen veertig en zeventig jaar, met één tot 21 kleinkinderen. De sober vormgegeven, gebonden uitgave laat op die manier unieke stemmen aan het woord die in het maatschappelijke debat helaas veel te weinig aan bod komen. Ouderen kunnen namelijk een aantal taken opnemen ter ondersteuning van de ouders, en ze beschikken ook over heel wat sociaal en psychologisch kapitaal. In elk van de getuigenissen vertellen grootouders hun persoonlijke verhaal over de verhouding met hun kleinkinderen. Elk verhaal belicht daarbij een andere dimensie van het grootouder zijn, van de totale wegcijfering en opoffering tot een eerder afstandelijke relatie, van vreugde tot frustratie. Het boek leest zeer vlot en ontroert door de authenticiteit van de verhalen. Het is uiteraard geschikt voor een breed publiek, maar vooral (toekomstige) grootouders zullen hier vragen, zorgen en positieve ervaringen in herkennen. Normale druk. © NBD Biblion
Interviews met grootouders over hun betrokkenheid bij de opvoeding van hun kleinkinderen en andere aspecten van het grootouderschap.
Keywords: Grootouders