De gedoemde mens? : psychoanalyse, tragedie en tragiek - Vanden Berghe, Paul, ....- (Antwerpen : Garant, 2007)
De tragedies van Sofokles, Shakespeare en modernere versies als die van Paul Claudel vergezellen de psychoanalytische theorievorming en praktijk. In zoverre zelfs dat elke grote zichzelf respecterende psychoanalyticus zijn eigen persoonlijke tragedie of mythe tot zich neemt als een bril waardoor hij de analysant bekijkt. In dit boek worden hiervan twee aspecten belicht: theorie en praxis. De twee eerste essays bekijken de plaats en functie van dit tragische in de psychoanalytische theorievorming bij Freud en Lacan. Zo leren we dat Freud, wiens naam nu onverbrekelijk verbonden is met Oedipus, de tragedie inderdaad zag als een bron van kennisverwerving, maar dat hij niet bereid was eenzelfde tragiek te aanvaarden waar het zijn patiënten betrof. Hierin was Freud zelf een moderne Prometheus die zich verzette tegen het noodlottige van de onbewuste onderwereld, de nieuwe goden van de moderne tijd.
Artikelen over de betekenis van het tragische voor de theorie en praktijk van de psychoanalyse.
Keywords: Psychoanalyse