Impact van suicide op GGz-medewerkers - Bijlsma, Floris, ....- (Utrecht : Koninklijke Van Gorcum, 2012)
"Het is niet de eerste keer dat ik dit meemaak, dus ik moet doorgaan. Anderen zijn bezig, dus ik ook." De confrontatie met suïcide van een persoon uit de naaste omgeving is voor elk individu een schokkende ervaring, zeker als het familie of vrienden betreft. Maar hoe zit het met personen die tijdens hun werk met suïcide te maken krijgen? Welke impact heeft dat? Bestaat er onder hulpverleners zoiets als rouw om een door suïcide overleden patiënt? Hoe vang je medewerkers op? Moet iedere hulpverlener die te maken krijgt met suïcide van een patiënt standaard een opvangtraject in? Is het voldoende om een zakelijk protocol af te werken of is er meer nodig? 'Impact van suïcide op GGz-medewerkers' opent met een 21-tal interviews met personen uit verschillende disciplines binnen de GGz die beroepshalve te maken hebben (gekregen) met gevallen van suïcide. Zij vertellen open en eerlijk over de opgedane ervaringen en over de impact die de gebeurtenissen hadden en hebben op hun dagelijks leven, zowel binnen als buiten de werksfeer. De uitgave vervolgt met een aantal beschouwingen over zaken als rouwverwerking, trauma en impact en over de opvang en begeleiding van personen die beroepsmatig met suïcide te maken krijgen. In een afsluitend hoofdstuk komt de auteur met conclusies en aanbevelingen, met daarbij speciale aandacht voor het door hem zelf ontwikkelde KKC-model, dat moet voorkomen dat een confrontatie met de suïcide van een patiënt aanleiding geeft tot psychische klachten. Met een voorwoord van mevrouw dr. Borst, oud-minister van VWS (1994-2002) en van de heer prof. dr. Kerkhof, hoogleraar klinische psychologie, psychopathologie en suïcidepreventie aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Floris Bijlsma heeft als verpleegkundige gewerkt in diverse klinieken binnen de GGz. Ook werkte hij in het buitenland in de Algemene Gezondheidszorg en de GGz, en dan met name in India.