De zeer vermoeide man en de vrouw die hartstochtelijk van bonsai hield - Verhelst, Peter, 1962-; Vermeire, Kaatje, ....- (Wielsbeke : De Eenhoorn, 2016)
Een boek over het verlangen naar een allesomvattende liefde. De grafische illustraties laten een diepe indruk na. Voor volwassenen. Op een luie zaterdagochtend weerkaatste de spiegel de zon op de keukentafel, zodat ik de krant op het uiterste schaduwhoekje moest leggen om op de bladzijde van de zoekertjes te kunnen lezen: mn zkt vr om vr t strvn. Ik weet niet waarom ik glimlachte, of waarom ik zonder nadenken het bijbehorende telefoonnummer intikte. Niemand nam op. Op het antwoordapparaat hoorde ik een zucht. Niets meer. Ik sprak mijn naam in. Alleen mijn naam. Het klonk wel alsof ik mijn adem inhield.
De man, de vrouw, de liefde en de dood Veerle Vanden Bosch, 27 mei 2016 Op het schutblad van De zeer vermoeide man en de vrouw die hartstochtelijk van bonsai hield is een stad in duisternis gehuld. In de verte licht hier en daar een raam op. Op de voorgrond zie je een felverlichte kamer waarin een man met onnatuurlijk lange armen voorovergebogen staat, zijn ... Op het schutblad van De zeer vermoeide man en de vrouw die hartstochtelijk van bonsai hield is een stad in duisternis gehuld. In de verte licht hier en daar een raam op. Op de voorgrond zie je een felverlichte kamer waarin een man met onnatuurlijk lange armen voorovergebogen staat, zijn zware slagschaduw valt op de muur. Er spreken vermoeidheid en eenzaamheid uit het beeld. Het verhaal ope [lees meer]nt met een huis in een bos. Het heeft grote ramen en het is alsof het licht uitstraalt. Binnen is er ook natuur, maar dan van de gecultiveerde soort: de vrouw die er woont, kweekt bonsaibomen, iets wat veel toewijding en zorg vereist. Ook zij is alleen, en het lijkt van meet af aan alsof ze ergens op wacht: ze leunt op de tafel, of tegen de muur bij het raam. Dat wachten wordt nog intenser nadat ze heeft gereageerd op een bijzonder zoekertje: 'mn zkt vrw m vr t strven'. Aan de telefoon hoort ze alleen een zucht, maar het is een zucht die haar verleidt. Ze kent geen rust meer, tot ze alles wat ze bezit in een koffer stopt en vertrekt naar de man die het zoekertje heeft geplaatst. Het enige wat hij ooit heeft gewild, is sterven. Niet zomaar, maar geniaal, op een manier zoals niemand ooit heeft gedaan, hij wil de Leonardo da Vinci van het sterven worden. Maar de vrouw heeft niet het gewenste effect op hem. Ze werd verleid door zijn zucht, en wordt verliefd op zijn glimlach. Zoals ze zorgvuldig haar bonsaibomen vormgeeft, beeldhouwt ze ook hun liefde. 'De kunst van de bonsai', fluistert ze hem toe, 'is een daad van schoonheid.
Opperste schoonheid. Overal schoonheid. En schoonheid als deze, liefste van me, heeft altijd, altijd met de allergrootste liefde te maken.' De tekst van Peter Verhelst is even poëtisch en delicaat als de zorg voor de bonsaibomen: er wordt telkens iets aangeraakt, gesuggereerd, de man en de vrouw tasten elkaar af, doen voorzichtige pogingen tot toenadering, stoten elkaar soms weer af. Maar hun verlangen is te groot voor woorden. Dat wordt door Kaatje Vermeire prachtig in beeld gebracht. De compositie van de prenten kan door het hoge en smalle formaat van het boek ten volle worden uitgespeeld. De houdingen en posities van de personages ten opzichte van elkaar drukken hun emoties uit, hun pijn, hun verlangen. Door de man en de vrouw bijvoorbeeld af te beelden met de rug naar elkaar toe met in elkaar verstrengelde handen als bonsaitakken, vertelt Vermeire veel in één beklijvend beeld. Haar prenten voegen een dimensie toe. Ze gebruikt vooral grijstinten, met subtiele toetsen groen. Op het einde van het verhaal is de stad niet langer grijs, de vrouw niet langer eenzaam. Haar taxi rijdt weg door een laan omzoomd met bloeiende bomen. De liefde van de man en de vrouw overleeft de dood. Wanneer de vrouw terugkeert naar huis, is haar hartstocht voor bonsai, en vooral voor de Pinus pumila of de pijnboom, groter dan ooit. De Eenhoorn, 128 blz. Een prentenboek in de kijker 27 mei 2016© De StandaardPagina 8